|
|
| |
| |
|
| |
Arteterapia – sztuka w szkole
Człowiek osiąga spokój,
gdy tworzy bez przerwy.
Życiu człowieka, które tworzy
towarzyszy jakby radosne bicie dzwonów.
A. Honegger
Arteterapia to oddziaływanie twórcze w kierunku wywoływania doznań, różnorodnych form sztuki, tj.:
- relaksacja – wyciszanie emocji,
- muzykoterapia – taniec i muzykowanie,
- choreoterapia – praca z własnym ciałem,
- sztuki plastyczne – twórcze działanie wykorzystując malarstwo, rzeźbę, rysunek.
Obecnie arteterapia ma bardzo duże zastosowanie. Wykorzystując cały wachlarz różnorodnych form twórczości może obejmować np. malarstwo, rzeźbiarstwo, fotografię, terapię dźwiękiem (muzykoterapia).
Arteterapia odgrywa ważną rolę w oddziaływaniu na stan emocjonalny osób poddanych postępowaniu terapeutycznemu. Może ona zarówno zapobiegać występowaniu emocji spełniających negatywną funkcję regulacyjną jak stymulować emocje wywierające korzystny wpływ na stan psychiczny. Odpowiednio dobrane techniki arteterapii są przydatne przy leczeniu schorzeń psychosomatycznych.
Arteterapia to „lekarstwo” na przygnębienie, depresję, poczucie bezradności, gniew, nudę. W pracy z dziećmi to rozbudzenie ich wyobraźni, zachęcanie do otwarcia się na nieograniczone możliwości twórczego działania zmysłami: dotykiem, wzrokiem, słuchem. Mogą one obudzić ich pragnienie, a także uciszyć „niedobre” emocje. Jednocześnie dzieci poznają lepiej siebie nawzajem i odmienność drugiego człowieka. To chwile refleksji zarówno dla dziecka jak i dla prowadzącego. Aktywność jednych wyzwala ekspresję innych osób. Uczestnicy zachęcani są do poszukiwania eksperymentów przez artystę – konsultanta, co wytwarza wzmocnienie grupowe.
Jaki jest cel terapii sztuką?
Głównym jest na pewno umożliwienie pacjentowi dokonania przemiany, rozwoju osobistego z pomocą działań i materiałów artystycznych. Autoekspresja pomaga rozwiązać problemy, ma wpływ na zachowanie dzieci, pomaga redukować stres, podnieść samoocenę i rozwijać umiejętności interpersonalne. Główną korzyścią dla uczniów poddających się arteterapii jest uwolnienie nagromadzonych emocji, zmniejszenie poziomu napięcia, akceptacja siebie, możliwość lepszego poznania motywów własnych zachowań.
Arteterapia – dzięki uniwersalnej formie, sztuki może być stosowana nawet w przypadku osób głęboko upośledzonych umysłowo, niepełnosprawnych lub też mocno zaburzonych. Można ją też stosować do pacjentów w niemal każdym wieku od małych dzieci po osoby starsze. Terapeuta może stosować ją na wielu płaszczyznach.
Moje pierwsze doświadczenia z arteterapią zaczęły się dwa lata temu. Do pojęcia kursu „Arteterapia” skłonił mnie m.in. program edukacyjny o twórczych metodach pracy z dziećmi. Udział w zajęciach szkoleniowych rozwinął moje umiejętności w dziedzinie rysunku, malarstwa i kompozycji przestrzennych i na płaszczyźnie, dzięki czemu w pełni bez obaw mogę stosować techniki arteterapii w swojej codziennej pracy. Moje pierwsze doświadczenia z arteterapią zaczęły się dwa lata temu. Do pojęcia kursu „Arteterapia” skłonił mnie m.in. program edukacyjny o twórczych metodach pracy z dziećmi. Udział w zajęciach szkoleniowych rozwinął moje umiejętności w dziedzinie rysunku, malarstwa i kompozycji przestrzennych i na płaszczyźnie, dzięki czemu w pełni bez obaw mogę stosować techniki arteterapii w swojej codziennej pracy.
Arteterapię stosuję w pracy z uczniami upośledzonymi w stopniu umiarkowanym prowadząc zajęcia w ZSS w Rawiczu oraz z dziećmi upośledzonymi w stopniu umiarkowanym i znaczącym w Ośrodku Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Rawiczu.
Początkowo dzieci były zdziwione moimi metodami pracy. Nawet zastanawiały się i nie wierzyły, że potrafią wykonywać tak piękne „arcydzieła”. Wspólnie z rodzicami uczniów postaraliśmy się o materiały potrzebne na zajęcia (deseczki, farby, lakiery). Zauważyłam, że większość dzieci lubi malować, tylko należy dać im szansę, aby sprawdziły swoje możliwości. Malowanie jest dla nich czymś więcej niż tylko próbą oddania na papierze otaczającego ich środowiska. Kredki czy pędzel pozwalają im wyrazić ich życie wewnętrzne i pogląd na świat. Początkowo nie zadawałam tematu prac, licząc na kreatywność uczniów. Następny mój krok to „podsuwanie”, „podpowiadanie” tematu. Zauważyłam, że dzieci malują coraz chętniej i same wychodziły z propozycją: czy dziś będziemy malować? Podczas zajęć, aby rozbudzić wyobraźnię i stworzyć nastrojową sprzyjającą twórczości atmosferę włączałam uczniom muzykę relaksacyjną, wyciszającą. Młodzi artyści dzięki takim zajęciom mogą wraz z wychowawcą lub samodzielnie ćwiczyć i przez zabawę z łatwością uczyć się kreatywnego, a zarazem fachowego obchodzenia się kredkami, flamastrami, farbami wodnymi, akrylowymi, itp.
Malowanie daje dzieciom dużą radość. Obserwując ten rodzaj zajęć odkryłam u większości uczniów talenty malarskie. Osoby, które do tej pory niechętnie brały udział w malowaniu polubili to zajęcie i mogę stwierdzić, że czynią to z dużym zaangażowaniem.
Prace tych uczniów są staranne i dokładne. Malowanie jest jak ćwiczenie – ćwiczymy dłonie, umysł, wyobraźnię. Malując prawie codziennie dzieci stają się prawdziwymi malarzami. Im więcej ćwiczą tym ładniejsze tworzą obrazki. Dzieci są zadowolone z własnej pracy. Wpadły na pomysł, aby prace podarować swoim rodzicom jako prezent na gwiazdkę.
Moje obserwacje dotyczące zajęć arteterapii potwierdzają również rodzice. Wielu z nich po raz pierwszy poznało artystyczną duszę swoich dzieci. Dowiadują się również, że uczniowie zmienili swoje zachowanie, są bardziej wyciszeni i zaangażowani w różne zajęcia. Arteterapia pozwala na pozawerbalne komunikowanie się, zaspakajanie potrzeb bezpieczeństwa, bycia rozumianym i docenianym.
Nasze arcydzieła:
Informację przygotowała: Edyta Stróżyk
Bibliografia:
- www.edukacja.edux.pl/p.1994.arteterapia – sztuki plastyczne – zajęcia
- www.promykslonca.pl
- www.kajros.pl/szulc/arteterapia.html
|
| ... ::: Nasza Szkoła ::: ...
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
|
Menu 
