Historia naszej szkoły

1

Historia szkolnictwa specjalnego w Rawiczu sięga roku 1964r. kiedy w nowo otwartej szkole, wybudowanej na apel Frontu Jedności Narodu „Tysiąc szkół na tysiąclecie Państwa Polskiego”, rozpoczęło edukację 599 uczniów. Młodzież uczyła się wówczas w 19 oddziałach, w tym w dwóch oddziałach specjalnych. Tak więc od początku swego istnienia Szkoła Specjalna funkcjonowała w budynku Szkoły Podstawowej nr 4. Dzieje obydwu placówek  splatają się, znacząc wspólnie przebytą drogę.

Pierwszym kierownikiem szkoły był pan Feliks Pondel, a trudną pracę wychowawczą z dziećmi upośledzonymi powierzono pani Annie Staniewskiej.

2

Początki pracy w szkolnictwie specjalnym były bardzo trudne. Brak programów nauczania, podręczników, odpowiedniego wyposażenia izb lekcyjnych w niezbędne pomoce dydaktyczne oraz brak nauczycieli legitymujących się specjalistycznym wykształceniem stanowiło podłoże tych trudności.

Często nauczyciele kierowani byli do nauczania w klasach specjalnych ze względu na brak etatów w klasach powszechnych. Niejednokrotnie do pionu kształcenia specjalnego trafiały dzieci  bez niezbędnych dokumentów, nie istniał bowiem prawidłowo funkcjonujący system diagnozy i orzecznictwa.

3

Pewien postęp w kwalifikowaniu dzieci nastąpił w roku 1971, kiedy powołano tzw. Komisję Selekcyjną, której przewodniczyła nauczycielka Anna Staniewska.

Komisja działała do momentu powstania Poradni Wychowawczo-Zawodowej, do roku 1973. Od tego momentu poradnia przejęła całość problemów związanych z diagnozą i orzecznictwem.

Najcięższy okres w dziejach klas specjalnych przypada na lata 1974-76.

Trudności lokalowe, z którymi borykała się „tysiąclatka”, spowodowały przeniesienie ich do Dębna Polskiego. Od roku 1976, dzięki staraniom ówczesnej pani dyrektor-mgr Krystyny Czwojdrak, uczniowie klas specjalnych powrócili do dawnej placówki.

Przez cały trudny okres istnienia klas specjalnych nauczyciele starali się jak najlepiej zorganizować proces rewalidacji dzieci upośledzonych. Systematycznie bogacili swój warsztat pracy, gromadzili pomoce dydaktyczne, a także podnosili swe kwalifikacje uczestnicząc w konferencjach metodycznych, zespołach samokształceniowych, czerpiąc wiedzę z dostępnej literatury. Duże zasługi w tym względzie przypisać należy pani Annie Staniewskiej i pani Elzbiecie Michalak 

Przełomowy moment nastąpił w roku 1985. Dzięki staraniom nauczycieli i władz oświatowych utworzono Szkołę Specjalną nr 7, która nadal włączona była w nurt szkoły masowej. Pierwszym wicedyrektorem „siódemki” była pani Jadwiga Grzeskowiak, a następnie mgr Lech Pietraszek i mgr Barbara Danielczyk.

Dzieci specjalnej troski uczyły się w pięciu oddziałach. Miały do dyspozycji pięć izb lekcyjnych, które wyposażono w niezbędny sprzęt i pomoce dydaktyczne. Na klasy zaadaptowano pomieszczenia schroniska młodzieżowego w piwnicy budynku Szkoły Podstawowej nr 4. Dzieci korzystały z biblioteki, gabinetu lekarskiego i stomatologicznego, stołówki, boiska Szkoły Podstawowej nr 4.

4

Grono pedagogiczne dążyło do pełnego usamodzielnienia obydwu instytucji. Nastąpiło to w roku 1991, kiedy w drodze konkursu wyłoniono dyrektora SPS nr 7. Została nim pani mgr Barbara Danielczyk.

Należy nadmienić, że od 1 września 1990r. utworzono dwie pierwsze w Rawiczu klasy życia. Ze względu na dogodniejsze warunki lokalowe, te dwa poziomy nauczania umieszczono w budynku żłobka, który w późniejszym okresie został przekształcony w Ośrodek Rehabilitacji Niepełnosprawnych. W następnych latach powstawały kolejne poziomy” klas życia”, które obecnie funkcjonują pod nazwą: Zespoły Edukacyjno-Terapeutyczne. Szkoła Specjalna nr 7 prowadziła nauczanie dzieci przebywających na oddziale dziecięcym rawickiego szpitala oraz młodzież uczącą się w Pogotowiu Opiekuńczym w Łaszczynie.

Zróżnicowanie uczniów jak i słaba baza lokalowa zmuszała do intensywnej pracy nad strukturą i organizacją szkoły.

Dynamiczne zmiany, przyniósł rok 1997. Do tej pory szkoła mieściła się w piwnicznych pomieszczeniach „tysiąclatki”. Po likwidacji Jednostki Wojskowej w Rawiczu zaistniała możliwość pozyskania obiektów pokoszarowych na cele oświatowe. Dzięki staraniom pani dyrektor Barbary Danielczyk i dużemu wsparciu ówczesnego Kuratora Oświaty byłego województwa leszczyńskiego Pana Andrzeja Jęcza, który całym sercem popierał działania zmierzające do polepszenia bazy szkoły specjalnej, jeden z budynków stał się siedzibą szkoły. 27 sierpnia 1997 roku nastąpiło oddanie obiektu, który mógł funkcjonować w warunkach godnych końca XXw. 1 września 1997r. 130 uczniów rozpoczęło naukę w jasnych przestronnych pracowniach. W nowej szkole mieli do dyspozycji: gabinet lekarski, kuchnię, bibliotekę, czytelnię, siłownię, ogromną salę gimnastyczną, a obecnie salę komputerową.

Rok 1997 to także powołanie nowej placówki- Zespołu Szkół Specjalnych obejmującej:

• Szkołę Podstawową Specjalną nr 7 ze Szkołą Filialną w Łaszczynie
• Zasadniczą Szkołę Zawodową Specjalną w Rawiczu.

Nowa wielozawodowa szkoła zawodowa kształci w latach 1997-2000 ponad 100 uczniów. Następna istotna zmiana nastąpiła w roku 1999, kiedy to na skutek reformy oświatowej utworzono Gimnazjum Specjalnew Rawiczu wraz ze Szkołą Filialną w Łaszczynie. Dyrektorem Zespołu Szkół Specjalnych jest nadal pani mgr  Barbara Danielczyk, a od roku 1998 pani mgr Sławomira Głowacz pełni stanowisko wicedyrektora.

Wraz z utworzeniem w 1997r. Zespołu Szkół Specjalnych w skład którego weszły dwie szkoły: podstawowa i zawodowa, zmieniają się również warunki lokalowe.

Rok 2000 stanowi bardzo ważną datę w historii szkoły, oznacza bowiem 15 lat jej istnienia oraz przyjęcie imienia Ojca Świętego Jana Pawła II, który osobiście udzielił zgody na nazwanie szkoły Jego imieniem.(Kliknij tutaj, aby obejrzeć zdjęcia z pielgrzymki do Rzymu).